Co-working

Z roku na rok wzrastają ceny za wynajem przestrzeni biurowych. Wystarczy sięgnąć po kilka publikacji firm Knight Frank lub Cushman & Wakefield, aby zdać sobie sprawę ze skali tego zjawiska. Powstaje coraz więcej firm. Wiele globalnych korporacji szuka przedstawicielstw w coraz to odleglejszych zakątkach świata. To wszytko przekłada się na wzrost cen i kurczenie się rynku wolnych przestrzeni pod wynajem.

Powolną odpowiedzią na to zjawisko, jest rosnąca popularność nowego typu pracy biurowej, a w zasadzie przestrzeni biurowej – co-working. To pomysł na dzielenie większej wynajmowanej przestrzeni, a często także i wspólne korzystanie z urządzeń (drukarki, xera, ekspresu do kawy) oraz usług (sekretariat, osoba administrująca siecią, itp.). Sposób takiej kooperacji został zainicjowany przez freelancerów z wolnych zawodów, którzy potrzebowali miejsca do pracy, ale niekoniecznie całego biura. Zaraz za freelancerami i artystami podążyły raczkujące start-upy, dla których główną korzyścią z dzielenia się przestrzenią były niskie koszty utrzymania i możliwość pozwolenia sobie na lepszą, bardziej prestiżową lokalizację. Sposób takiego działania rozrósł się do tego stopnia, że powstały firmy zajmujące się jedynie podnajmowaniem wielkich przestrzeni biurowych, które w swoim zakresie przygotowują  i prowadzą je, jako mniej lub bardziej prestiżowe biura co-workingu. Dobrym przykładem ilustrującym skalę atrakcyjności tego przedsięwzięcia może być firma oferująca miejsca do pracy, wydzielone na piętrze jednego z najbardziej prestiżowych warszawskich biurowców – Warszawskiego Centrum Finansowego.

Podobnie jak w poprzednich miesiącach, tak i tym razem zaskoczyło nas rosnące zainteresowanie ogłoszonym przez nas konkursem. W tym miesiącu napłynęło dużo prac, niestety nie wszystkie spełniały wyznaczone przez nas kryteria. Mimo to uważam, że zrozumienie tematu było dość dobre, choć w wielu projektach brakowało jednoznacznego uwypuklenia cech właściwych dla tego typu biura. Jako architekta i grafika, od pierwszego numeru zastanawia mnie sposób prezentacji nadsyłanych prac. W konkursie, tak samo jest w prezentacji skierowanej do klienta, niezmiernie ważny jest sposób ukazania swojej wizji. Warto pamiętać, że nie wszyscy odbiorcy, do których kierujemy nasze pomysły, potrafią odnaleźć się w architektonicznych rzutach i przekrojach. Prace same w sobie powinny ukazywać swoje atuty – poprzez jasne i starannie dobrane wizualizacje, schematy pokazujące sposób funkcjonowania, bądź adaptacji przestrzeni. I tym razem w naszej wspólnej redakcyjnej ocenie, jednym z ważniejszych obranych przez nas kryterium, była właśnie jakość przekazu, którą mogli odebrać wszyscy oceniający.

Po zsumowaniu punktów, które przypisywał redakcyjny zespół, zwycięska okazała się praca przesłana przez panią Monikę Dąbrowską i pana Krzysztofa Gąsiora. Warto jednak podkreślić, że pozostałe prace otrzymały podobną, wysoką ilość punktów. Zwycięska praca ujęła wszystkich jakością przekazu. Ilustrowała jasne, ciepłe wnętrze, w którym każdy z oceniających chciałby się znaleźć. Szalę zwycięstwa przeważyło wykonanie dwóch aranżacji, które w  jednoznaczny sposób ukazywały możliwość zmian użytkowania tej przestrzeni. Wśród  pozostałych prac jeszcze jedna z nich – pana Filipa Gałuszki –  zasługuje na wyróżnienie. Autor pokusił się o zaprojektowanie systemu biurek, które w łatwy sposób można przesuwać i składować na małej przestrzeni.


Michał Słowiński